Arazi seçimi

Crocus sativus, iyi drene edilmiş ve çok ıslak olmadıkları sürece birçok farklı toprak türünde kendini evinde hisseder. Eğim, daha önce hiç yetiştirilmemiş çiçek soğanlı ürünlerin daha önce yetiştirilmediği ve kesinlikle crocus Sativus, yani Iridaceae ile aynı aileye ait olmayan yerlerde "taze" topraklara dikmek önemlidir. Bu, soğanlarınızın geride kalabilecek mikroplar, mantarlar, bakteriler veya nematodlar nedeniyle hastalanmasını önlemek içindir.

Soğanları hangi toprağa dikeceğinize karar vermek için, toprağın işlenilebilirliğini de göz önünde bulundurmalısınız. Örneğin, soğanları toprak ve çok çakıl ile kayalık topraklarda toprağa sokmak, kolayca işlenebilen kumlu topraklara dikmekten çok daha zor olacaktır. Yıllar sonra soğanları taze toprağa dikmek istiyorsanız, çalışma kolaylığı da önemlidir.

Ekimden en az 10 hafta önce arazilerinizi eski hayvan gübresi veya iyi yeşil kompostla gübrelemeniz önerilir. Ayrıca, ekim zamanına kadar araziyi mümkün olduğunca yabani otlardan arındırmak, düzenli biçmek veya sığ şekilde sürmek önemlidir. Ekimden hemen önce, toprak sürülerek toprağı gevşetebilir ve ekime hazırlanır.

Safran soğanlarının dikilmesi

Crocus sativus'un Optimal Ekim Süresi

Crocus sativus'un ekim süresi Temmuz ile Ekim ayları arasındadır. Yaz sıcağı sonbaharda çiçek açmayı teşvik eder, bu yüzden ılıman veya serin bir yaz bölgesinde yaşıyorsanız, soğanları sadece Ağustos sonu veya Eylül başında dikmek akıllıca olur. O zamana kadar, soğanlar kuru ve iyi havalandırılan bir yerde, tercihen 20 ile 27 derece arasında bir sıcaklıkta saklanabilir. Soğanları yaz sıcaklıklarının düzenli olarak 30 derece Celsius'u aştığı bir bölgeye dikmek istiyorsanız, soğanları Temmuz sonunda bile dikebilirsiniz, ancak bunu sadece Ağustos ortasından yapmak daha iyidir, çünkü soğanlar Eylül sonuna kadar çimlenmez.

Ekim Yöntemi: Toprak Koşullarına Uyum

Safran soğanları, toprağın nem geçirgenliğine bağlı olarak çeşitli şekillerde ekilebilir. Yağmurdan sonra su birikintileri kalıyorsa, toprak geçirgenliği düşüktür ve bu da yatakların yükseltilmesini gerektirir. İyi drenajlı toprak, geleneksel ekim yataklarına olanak tanır. Genellikle safran soğanları, metrekare başına 50 soğan yoğunluğunda sıralar halinde ekilir.

Ekim Yatakları Yapmak
Soğanları dikmek için öncelikle yaklaşık 15 santimetre derinliğinde bir çizgi boyunca bir hendek kazmak en iyisidir. Hendeğin uzunluğu, soğan miktarına ve dikmek istediğiniz arazinin büyüklüğüne bağlıdır. Hendek kazıldıktan sonra, soğanları dik olarak, çiçek salkımı yukarı bakacak şekilde sıralar halinde dikebilirsiniz. Soğanlar arasında 8 ila 10 santimetre, sıralar arasında ise yaklaşık 15 santimetre mesafe bırakmak en iyisidir. İlk sırayı diktikten sonra, çizgiyi 15 santimetre kaydırın ve bu çizgi boyunca bir sonraki hendeği kazın, ilk hendeği ikinci hendekten çıkarılan toprakla örtün.

Daha Kolay Bakım ve Drenaj İçin Yollar

Bu şekilde dört sıra diktikten sonra, yabani otları daha kolay temizlemek ve elbette safranları hasat etmek için dördüncü ve beşinci sıralar arasında yaklaşık 25 ila 30 santimetrelik bir yol bırakmanız önerilir. Her dört sıra arasında yollar oluşturursunuz. Geçirgenliği düşük topraklarda, soğanların "yükseltilmiş" bir dikim yatağına yerleştirilmesi ve yolların yağmur suyunu tahliye etmeye yaraması için yolları yaklaşık 15 ila 20 santimetre derinliğe kadar kazmak en iyisidir. Geçirgenliği düşük topraklarda ise her iki sıradan sonra 15 ila 20 santimetre derinliğinde bir yol bırakılması önerilir.

Su

Bizden satın aldığınız Crocus sativus soğanları yaklaşık olarak Haziran sonundan Eylül sonuna kadar süren uyku döneminde olduğundan, soğanların yaz aylarında suya ihtiyacı yoktur. Soğanlar kök ve filizler oluşmaya başladığında, yağmur olmadığında ve toprak kuru olduğunda sulamaya başlayabilirsiniz. Çiçek açıldığında, gerekirse safran hasatından sonra sulama yapabilirsiniz. İlkbaharda, Crocus sativus için su çok önemlidir çünkü "ana" soğanının üstünde oluşan yeni soğanlar, sonbaharda tekrar çiçek açabilmek için yeterince büyük olmalıdır. Mart-Haziran kuraklık dönemlerinde, haftada yaklaşık 30 mm sulama şiddetle tavsiye edilir. İdeal olarak, bu sulamayı haftada iki kez 15 mm bölmelisiniz.

DON
Crocus sativus'un yaprakları kışın yeşil olsa da, yaklaşık -15 santigrat dereceye kadar olan kış sıcaklıklarına dayanabilir. Ancak, bu kadar düşük sıcaklıklarla birlikte don dönemi uzun sürerse veya güçlü kurutucu rüzgar varsa, bitkiyi yün veya samanla örtmek tavsiye edilir, çünkü bu durum bitkinin kurumasına ve ölmesine neden olabilir. Don döneminde bitki karla kaplıysa, bu hiç sorun teşkil etmez; aslında, kar, şiddetli bir kışta istenebilecek en iyi örtü malzemesidir. Topraktaki soğanların donmasını önler ve bitkinin donarak ölmemesi için yeterince nemli kalmasını sağlar.

Yabani otlar

Safran tarlanızın yıl boyunca mümkün olduğunca yabani otlardan arındırılmış kalmasını sağlayın. Yabani otlar, safran bitkisini istila ederek Crocus sativus soğanlarının normalden daha az büyümesine ve çiçeklenmenin azalmasına neden olabilir. Crocus sativus'un toprak üstünde yeşil yaprakları olduğu dönemde, yabani otları elle yolmak en iyisidir. Özellikle 'kök yabani otları' olarak adlandırılan yabani otların ekim yatağında çoğalma şansı bulamamalarını sağlamak gereklidir. Kök yabani otları kontrol edilmesi zordur çünkü çıkarılması zor bir kök sistemine sahiptirler ve bitki büyüdükçe toprağın daha derinlerine yayılırlar. Yaygın kök yabani otları arasında örneğin: ayrık otu (Elymus repens), kara tere (Rorippa sylvestris) ve yer mürver (Aegopodium podagraria) bulunur. Soğanların uykuda olduğu ve yaprakları olmadığı yaz döneminde, toprağı çapalama yoluyla yabani otlardan arındırabilirsiniz. Kullanılan bir diğer teknik ise, otları gaz ocağıyla 'yakarak' yok etmektir.

Beslenme

Eğer bitkinin büyüme döneminde besine ihtiyacı olduğunu düşünüyorsanız, ilkbaharın başlarında, örneğin kurutulmuş inek gübresi peletleri veya bileşik N-P-K gübresi ile ek gübreleme uygulamak en iyisidir. Gübrelemeyi, tercihen yağmur veya sulamadan önce, birkaç haftaya yayılmış 2 veya 3 küçük uygulama şeklinde yapın. Gerekli gübreleme miktarı, toprakta zaten mevcut olan emilebilir besin miktarına büyük ölçüde bağlıdır. Toprak sıcaklığı yükseldikçe, toprakta zaten mevcut olan daha fazla besin bitki için serbest bırakılır. Bu nedenle, özellikle toprak sıcaklığı hala oldukça düşükse, çok fazla ek gübreleme uygulamamak önemlidir.

Kalkan

Ekildikten sonra safran tarlanızı ince ağlı tavuk telleriyle kaplayabilirsiniz ki zararlı kemirgenler soğanlarınızı yere koyup toprağa girmesin. Ağın ağları genellikle fare deliğinden biraz daha büyük olsa da, hayvanlar bundan hoşlanmaz ve kazmaya başlamadan önce iki kez düşünürler.

Koku

Tarlanızı sarımsak gibi "kokulu" bir bitkiyle yeniden ekebilirsiniz. Tarla fareleri ve sıçanlar güçlü kokulu bitkilerden nefret eder. Fritillaria Imperialis (Taçlı İmparatoriçe) gibi süs bitkileri de güçlü kokusuyla bu hayvanlar üzerinde caydırıcı bir etkiye sahiptir.

Başlıklar-Titreşimler

Tarla fareleri ve sıçanlar yerdeki titreşimlerden hoşlanmazlar. Bunu, tarlaya dağıtılmış ince metal pimler yerleştirerek ve bunların üzerine ters çevrilmiş bir plastik şişe koyarak veya küçük bir yel değirmeni monte ederek sağlayabilirsiniz. Rüzgar estiği anda, bu titreşimleri yere iletecek ve kemirgenleri uzaklaştıracaktır.

Ultrasonik Cihazlar

Haşereler ultrasonik sesle de uzaklaştırılabilir. Örneğin, elektrik veya pille çalışan ve insanlar tarafından duyulamayan ancak tarla fareleri ve sıçanlar tarafından duyulabilen sesler üreten cihazlar, uzman mağazalarda mevcuttur. Çok yüksek frekans ve güçlü yoğunluk, kemirgenlerin artık rahat hissetmemelerini ve uzaklaşmalarını sağlar.

Yakalama

Elbette, tarla fareleri ve sıçanlar fare kapanları veya fare kıskaçları kullanılarak da yakalanabilir. Bu kemirgenleri yakalamak için uzman mağazalarda çok çeşitli ürünler bulabilirsiniz. Zararlılarla zehirle mücadeleyi kesinlikle tavsiye etmiyoruz. Bunun nedeni, genellikle sadece fareleri veya sıçanları değil, aynı zamanda bu kemirgenleri yakalayıp yiyen şahinler, atmacalar ve baykuşlar gibi çok faydalı yırtıcıları da zehirlemenizdir.

Beş yıllık yetiştirme döngüsü

Ticari safran yetiştiriciliğinde, Crocus sativus soğanları en az 5 yıl üst üste toprakta bırakılır, ardından kazılır ve taze toprağa dikilir. Bunun nedeni, çiçeklenme ve dolayısıyla safran veriminin birkaç yıl sonra azalmasıdır; çünkü soğanların toprakta düzgün büyümesi için çok az yer vardır. Normalde, safran verimi ekimden sonraki üçüncü yılda zirveye ulaşır, ardından birkaç yıl stabil kalır ve ardından azalır.

İklimin Etkisi

Yaz sıcaklığı sonbaharda çiçeklenmeyi teşvik eder ve ticari safran yetiştiriciliğinin yoğunlaştığı ülkelerdeki iklim, soğanların yaz döneminde toprakta yeterli ısıyı almasını sağladığı için soğanlar birkaç yıl üst üste toprakta kalabilir. Ilıman veya serin yazlara sahip ülkelerde, soğanların açık alanda iki yıldan fazla süreyle bırakılmaması şiddetle tavsiye edilir.

Soğanların Hasadı ve Depolanması

Eğer soğanları bir süre sonra topraktan çıkarıp başka yere dikmeye karar verirseniz, bunu Haziran ayında yapraklar tamamen kahverengi ve kuruduktan hemen sonra yapmanız en iyisidir. Soğanlar bu dönemde yaklaşık 3 ay süren uyku evresindedir. Soğanları topraktan çıkardıktan sonra kurutup temizlemeli, ardından boyutlarına göre ayırmalısınız. Soğanları toprağa tekrar dikene kadar kuru, korunaklı ve iyi havalandırılan bir yerde saklamak en iyisidir. Soğanları yeterli yaz sıcaklığına sahip olmaları için 20 ila 27 derece Celsius arasında bir sıcaklıkta saklayın.

Taze Toprağa Nakil

Lütfen, soğanları yeniden dikerken, daha önce safran yetiştirilmiş aynı araziye tekrar dikmemeniz gerektiğini unutmayın. Anlaşılmaz ve gizemli bir nedenden dolayı, aynı araziye tekrar dikilen Crocus sativus soğanları kötü gelişir ve hastalıklardan muzdarip olur. Garip olan şu ki, soğanları taze toprağa dikip birkaç yıl boyunca aynı toprakta bırakırsanız, bu durum söz konusu olmaz.